Treadstone (2019): Uyandırılan ajanlar, yarım kalan bağlar

Treadstone (2019) afişi

Spoiler notu: Olay örgüsüne ve sezon finaline değinen iki bölüm aşağıda kapalı duruyor. Diziyi henüz bitirmediysen o kısımları atlayabilirsin.

Han Hyo-joo’nun yapımlarını izlerken Treadstone, oyuncuyu farklı bir yapım ortamında görmemi sağladı. Jason Bourne evreninde geçen bu Amerikan dizisi, dünya çapında çalışan gizli programları, uyandırılan ajanları ve geçmişlerinden habersiz yaşayan insanları takip ediyor. Aksiyon tarafıyla ilgimi koruyabilen bir yapım oldu. Buna rağmen bitirdiğimde, izlediğim hikâyenin önemli bir bölümünün sonraki sezona bırakıldığı hissi kaldı.

Künye

Yaratıcı Tim Kring

Yıl / Ülke 2019 · ABD

Kanal USA Network

Bölüm 10 bölüm, tek sezon (Mayıs 2020’de iptal edildi)

Oyuncular Jeremy Irvine, Brian J. Smith, Tracy Ifeachor, Omar Metwally, Han Hyo-joo, Gabrielle Scharnitzky, Emilia Schüle, Michelle Forbes

Tür Aksiyon, casusluk draması

Kaynak Robert Ludlum’un Bourne romanlarındaki Treadstone operasyonu

Diziye altı puan verdim. Bunu bütünüyle başarısız bulduğum için yapmadım. Asıl sorunum, çok sayıda karakterin ve zaman çizgisinin arasında kurulan bağlantıların bende oluşturduğu kopukluktu. Bir karakterin hikâyesine yaklaşmaya başladığımda başka bir ülkeye, başka bir kişiye veya geçmişe geçiliyordu. İzlerken sık sık aynı soruları sordum. Bu kişi nereye gitti? Şimdi neden onu takip ediyoruz? Biraz önce bıraktığımız olay bununla nasıl birleşecek?

Treadstone, tek bir karakterin etrafında ilerleyen bir anlatı kurmuyor. Kuzey Kore’den Avrupa’ya ve Amerika’ya uzanan farklı hikâyeleri bir arada yürütüyor. Günümüzdeki olaylarla 1973’te geçen ajanlık ve koşullandırma süreci arasında gidip geliyor. Bu tercih, gizli programın geçmişini ve bugünkü sonuçlarını birlikte göstermeyi amaçlıyor.

Böyle bir yapının merak yaratma potansiyeli var. Seyirci önce parçaları görür, ardından aralarındaki ilişkinin ortaya çıkmasını bekler. Benim deneyimimde ise parçaların çoğalması, bağlantıların güçlenmesinden daha hızlı ilerledi. Bazı geçişlerde merakın yanına takip yorgunluğu eklendi. Hikâyenin nasıl birleşeceğini düşünürken, karakterlerin içinde bulunduğu duruma yeterince yerleşemediğimi hissettim.

Spoiler içeren bölüm · açmak için tıkla

Geçmişteki John Randolph Bentley ile Petra’nın hikâyesi bu konuda belirgin bir örnek. CIA ve KGB bağlantıları, deneyler ve kişisel yakınlıklar önemli bir geçmiş oluşturuyor. Günümüzde Petra’yı Rusya’da, evli ve kırsal bir hayatın içinde görüyoruz. Bu iki dönem arasındaki mesafe, karakterin kimliğine ilişkin güçlü sorular yaratıyor. Ancak yıllar içinde nasıl yaşadığını ve eski ilişkilerinin ne biçimde devam ettiğini daha fazla anlamak istedim.

Finalde Petra’nın Bentley ile yeniden buluşması bu nedenle benim için yalnızca şaşırtıcı bir karşılaşma olmadı. Aynı zamanda aradaki hayatın ne kadarının anlatılmadığını yeniden düşündürdü. Bu insanlar yıllar boyunca hiç görüşmedi mi? Birbirleri hakkında ne biliyorlardı? Petra’nın kendisine kurduğu hayatla geçmişi arasındaki bağ nasıl sürdü? Yeniden buluşma sahnesi bu sorulara yeni bir alan açıyor, fakat izlediğimiz sezon içinde yeterli bir karşılık vermiyor.

Buradaki sorun, her ayrıntının açıklanmasını istemem değil. Gizemli bir dizide bazı bilgilerin saklanması doğal. Fakat saklanan bilginin, karakteri anlamaya yardımcı olacak temel bağlantıların yerini almaması gerekiyor. Treadstone’da zaman zaman bir sonraki sürprize hazırlanırken, mevcut ilişkilerin ağırlığından uzaklaştığımı hissettim.

Han Hyo-joo’nun canlandırdığı SoYun Pak da gündelik hayatıyla gizli geçmişi arasında kalan karakterlerden biri. Kuzey Kore’de eş ve anne olarak yaşarken, kendisinin de bütünüyle farkında olmadığı becerilerle karşılaşması hikâyesinin merkezini oluşturuyor. Oyuncuyu başka yapımlarındaki karakterlerden farklı bir konumda görmek ilgi çekiciydi. Fakat onun hikâyesi de sürekli başka anlatıların arasına yerleştiği için diziyle kurduğum genel mesafeyi tamamen gideremedi.

Dizinin düşünsel olarak güçlü bir yere uzanabilecek tarafı, insanın kendi hayatı üzerindeki kontrolü. Geçmişini ve yeteneklerini bilmeyen birinin gündelik kimliği ne kadar kendisine ait olabilir? Bir görevle harekete geçirilen kişinin kararlarını nasıl değerlendirmeliyiz? Bu sorular, aile hayatıyla gizli programın emirleri karşı karşıya geldiğinde daha da önemli hâle geliyor.

Treadstone bu meseleleri aksiyonun içine yerleştiriyor. Ben ise karakterlerin kendileriyle ilgili keşiflerinde biraz daha kalmasını isterdim. Bir becerinin ortaya çıkması, bir saldırının gerçekleşmesi veya yeni bir bağlantının açılması hızlı biçimde yeni olaya dönüşüyor. Yaşananların karakter üzerindeki etkisi bazen bu hızın gerisinde kalıyor.

Bu izlenimin başka eleştirilerde de karşılığı var. NOW Magazine’deki inceleme, farklı ülkelerdeki karakterlerin benzer uyanış ve şaşkınlık süreçlerinden geçirilmesini tekrara açık buluyor. Sürekli yeni dönüşler eklenmesinin anlatıyı derinleştirmek yerine yorucu hâle getirdiğini düşünüyor. Bu, benim kalabalık hikâye yapısına yönelik eleştirime oldukça yakın.

Common Sense Media da senaryo ve geçmişe dönüşlerin birleşiminin hikâyeyi takip etmeyi zorlaştırdığını belirtiyor. Karakterlerin potansiyelinin bulunduğunu, fakat yazımın onlara yeterince derinlik sağlamadığını düşünüyor.

Buna karşılık AVForums aynı çoklu anlatıyı daha olumlu değerlendiriyor. Farklı zamanlarda ve yerlerde geçen hikâyeleri etkili bir yapı olarak görüyor, Han Hyo-joo’nun aksiyon sahnelerini de beğeniyor. İncelemede yeni bir sezonun istenmesi, benim eksiklik olarak hissettiğim devam beklentisinin başka bir izleyici için merak unsuru olabildiğini gösteriyor.

Sezon finali hakkında spoiler · açmak için tıkla

Benim için sezon finali, tamamlanmış bir hikâyeden çok daha büyük bir anlatının başlangıcı gibi kaldı. Son anlarda açılan bağlantılar ve yeniden görünen karakterler, ikinci sezonda devam edilecekmiş hissi veriyor. Nitekim dizi, 2019’da yayımlanan on bölümlük ilk sezonunun ardından Mayıs 2020’de iptal edildi. İptal, USA Network’ün program stratejisindeki değişim sırasında gerçekleşti. Dolayısıyla devamının gelmemesini yalnızca senaryonun niteliğine bağlamak doğru olmaz.

Yine de seyirci açısından sonuç değişmiyor. Açılan soruların bir bölümüyle baş başa kalıyoruz. Bu da sezon boyunca biriken kopukluk hissini benim için daha belirgin hâle getiriyor.

Treadstone’u aksiyonuyla izlenebilir buldum. Ancak karakter sayısı, zaman geçişleri ve geleceğe bırakılan bağlantılar arasında daha güçlü bir anlatı bütünlüğü aradım. Bölümler ilerledikçe merak ettim, finalde ise merakımın yeterince karşılandığını hissetmedim. Altı puanlık değerlendirmemin temelinde bu tamamlanmamışlık duygusu var.

Beni etkileyenler

  • İlgiyi canlı tutan aksiyon sahneleri
  • Han Hyo-joo’yu farklı bir yapım ortamında ve aksiyon rolünde görmek
  • Geçmişini bilmeyen insanın kimliği üzerine açtığı soru
  • 1973 ile günümüz arasında kurulan program geçmişi

Beni rahatsız edenler

  • Çok sayıda karakter ve ülke arasında bölünen anlatı
  • Karakterlerin keşiflerinde yeterince durulmaması
  • Petra ile Bentley arasındaki yılların anlatılmaması
  • Bağlantıların ikinci sezona bırakılması ve dizinin iptali
6/10
Puanım

Aksiyonuyla izlenebilir; tamamlanmamışlık duygusu puanımı belirledi.